از هشت پا نترسید

نام فيلم: هشت پا ـ كارگردان: عليرضا داوود نژاد ـ بازيگران: محمدرضا فروتن، آتنه فقيه نصيري، ماهيا پطروسيان، ويشكا آسايش، مهتاب كرامتي، رضا داوود نژاد، احمد نجفي و...
خلاصه:
رويا، زيور، بيتا و آهو اعضاي يك باند گسترده و توانمند دزدي به سركردگي مردي ملقب به «عمو» هستند كه با كمك رئيس يك بنياد مالي - اعتباري به نام حاج حسن بيش از دو ميليارد تومان پول را به بهانه وام تاسيس شركت ربوده اند. بروز اختلاف ميان اعضاي باند براي به دست آوردن سهم بيشتر منجر به كشته شدن عمو توسط بيتا و رويا و گرفتار شدن حاج حسن، آهو و زيور در چنگال عدالت مي شود. رويا و بيتا پس از به چنگ آوردن تمامي پول هاي مسروقه به همراه دو همدست خود، راهي ويلايي در شمال كشور مي شوند. پليس كه از محل اختفاي آنان مطلع شده، آنان را به محاصره خود درمي آورد. بيتا و رويا پس از كشتن دو همدستشان كه قصد تسليم كردن خود به پليس را داشتند، با شليك به همديگر به زندگي خود نيز پايان مي دهند.
عليرضا داوودنژاد كارگردان باسابقه اي كه فعاليت در سينما را با نوشتن فيلمنامه هاي غيراخلاقي در رژيم پهلوي آغاز كرده است، در سال هاي اخير ثابت كرده كه به ژانر پليسي علاقه وافري دارد، آن هم به آن دسته از آثار پليسي كه كپي برداري محض از سينماي هاليوود باشد. فيلم «هشت پا» كه برگرفته از آثار مطرحي چون «بيل را بكش» و «فرشتگان چارلي» است در واقع قسمت دوم فيلم «ملاقات با طوطي» است كه سال گذشته از همين كارگردان بر پرده سينماهاي كشور رفت. داوودنژاد در اين فيلم كه در فضاي تعليق به تصوير درآمده ثابت كرد كه نسبت به سال گذشته از پختگي و تجربه بيشتري برخوردار شده است.
اگرچه كپي برداري از آثار ديگران شيوه نامطلوبي است كه نشان از ضعف نويسنده اثر دارد چرا كه هر نويسنده اي فيلمنامه خود را بر اساس فرهنگ ملي و بومي خود به نگارش درآورده و پيچيدن همان نسخه در كشوري ديگر امري ساده لوحانه است، اما در باره قصه فيلم مورد نظر بايد اعتراف كرد كه به گونه اي طراحي شده كه قدرت حدس زدن را كاملا از مخاطبان گرفته و همين امر باعث مي شود تا مخاطبان در ميانه فيلم صندلي خود را رها نساخته و تا انتهاي داستان كارگردان و فيلم را همراهي كنند. تعليق و هيجان داستان به همراه ميزانسن هاي مناسب اگرچه از نكات قوت فيلم محسوب مي شود اما اين موضوع باعث نمي شود تا مخاطبان بتوانند با بازيگران اثر همذات پنداري كرده و ارتباط برقرار كنند.
نكته اي كه داوودنژاد كاملا از آن غافل بوده، آن است كه شايد در كشوري مثل آمريكا زنان زيادي باشند كه همچون «رمبو» با در دست داشتن يك اسلحه خشونت هاي زيادي از خود نشان دهند اما در ايران پيدا كردن چند زن آن هم با آن شكل و شمايل، كه با كلاشينكف و شمشير سامورائي به جنگ دهها پليس و سارقان باسابقه بروند، غير ممكن است.
در اينكه سينماي ايران براي زنده و شاداب بودن نيازمند ورود به ژانرهاي مختلفي مي باشد جاي هيچ شك و شبهه اي نيست اما اينكه سرمايه مملكت را به بهانه ايجاد تنوع در سينما، صرف توليد آثاري كنيم كه كوچكترين سنخيتي با فرهنگ ملي و بومي ما نداشته و دستاورد آن تنها از خود بيگانگي مي باشد، موضوعي است كه مسئولان سينمايي كشور بايد نسبت به آن دقت نظر و اهتمام داشته باشند.
بر اساس منشور سينماي ارشاد، اعتلاي سطح فرهنگي مخاطبان يكي از مهمترين محورهاي صدور مجوز براي ساخت يك فيلم و اعطاي وام فارابي و ساير تجهيزات دولتي مي باشد كه مسئولان سينمايي كشور به خوبي از آن آگاهند. اما اينكه چه عاملي باعث شده تا فيلم «هشت پا» از چنين تسهيلاتي بهره مند شده و بدون كوچكترين مشكلي مجوز اكران را بگيرد، پرسشي است كه جناب جلوه و اربابي بايد صريحا در پيشگاه ملت، وزير ارشاد و رئيس جمهور پاسخگو باشد.
موضوع از دو حال خارج نيست يا اينكه اربابي و جلوه با وجود حساسيت هاي كنوني فيلم را تماشا نكرده اند كه از نظر منطقي احتمال آن صفر است و يا اينكه با پخش چنين آثاري مخالفتي ندارند. از آنجا كه مورد دوم با توجه به شعارهاي زيبا و دلنشين آنان منتفي است نظر خود را به مورد نخست معطوف مي داريم و فرض را بر اين قرار مي دهيم كه مشغله كاري باعث شده تا برادران محترم موفق به تماشاي فيلم نشوند. آقاي اربابي، آقاي جلوه دوستان محترم، شايد كمي خنده دار به نظر برسد اما نمايش كشيدن سيگار توسط زنان بازيگر بر اساس مصوبات شوراي عالي انقلاب فرهنگي ممنوع است. ممنوعيت نمايش كشيدن سيگار حتي در سينماي غرب نيز به خاطر آثار سوئي كه بر مخاطبان مي گذارد، به تصويب رسيده است.
دوستان محترم، نمايش صورت هفت قلم آرايش كرده زنان نه تنها بر اساس مصوبات وزارت ارشاد بلكه بر اساس قوانين شرعي نيز حرام و غير شرعي است. نمايش زنان با پوششي نامناسب (پيراهن و شلوار) كه اندام آنان را كاملا نمايان مي سازد آنهم در خيابان به دليل الگو سازي هاي غلطي كه براي مخاطبان دارد و بر اساس قوانين سينمايي كشور غير مجاز است. نمايش رقصيدن زنان به بهانه فرو رفتن در حالات مديتيشن به هيچ وجه جايز نيست. تكيه بر روابط نامشروع زن و مرد در فيلم هيچ محمل شرعي و قانوني ندارد. بر اساس قوانين فارابي، اعطاي وام و تسهيلات به فيلم ها بايد با توجه به اعتلاي فرهنگي و ديني جامعه صورت گيرد و دهها دليل ريز و درشت ديگر كه ذكر آن در اين مجال غير ممكن است.
خلاصه آنكه به اين باور نرسيم كه راز موفقيت يك فيلم چه در گيشه و چه در افكار مخاطبان به زيبايي هاي ظاهري باز مي گردد بلكه با مروري بر فيلم هاي موفق سينماي ايران فارغ از خط و محورهاي آنان، درمي يابيم كه همواره فيلم هايي موفق بوده اند كه توجه كمتري به حاشيه ها داشته اند. فيلم هايي چون «هامون»، «بانوي ارديبهشت»، «زير پوست شهر»، «سگ كشي»، «دستفروش»، «آژانس شيشه اي» و صدها فيلم موفق ديگر در زمينه جذب مخاطبان كمترين توجه و عنايتي به مسائل ظاهري نداشته اند.

 منبع :هفته نامه صبح صادق (نشریه داخلی سپاه )